[ مقدمه مصحح ] شرح حال مقدّس اردبيلى احمد بن محمد معروف به « مقدس اردبيلى » و « محقق اردبيلى » در زمرهء فقهاى بزرگ و نامى مكتب اماميه به شمار مىآيد . اين فقيه جليل القدر قرن دهم هجرى يكى از فقهاى بزرگ و دقيق ، و از نوابغ روزگار است كه داراى كرامات و مقامات شگفت‌انگيز بوده است و به تحقيق مىتوان گفت جهان اين قبيل افراد را كمتر به خود ديده است . رهبر معظم انقلاب در تجليل از او فرموده : « اين بزرگوار كه عمر مبارك و نورانىاش ، بخش اعظم قرن دهم هجرى را فرا گرفته ، اگر در ميان سه شخصيت بزرگ فقهى اين قرن ، نفر اول شمرده نشود مىتوان گفت كه در برخى از جهات علمى ، از آن دو بزرگمرد ديگر ( يعنى محقق كركى و شهيد ثانى كه بىشك وى از هر دو نفر آنان بالواسطه استفاده برده است ) برجسته‌تر است . دقت نظر او در تطبيق مدارك با مدّعاى فقهى در هر مسأله ، و قوت تحقيق او - كه به حق ، عنوان محقق را در كلمات بزرگان براى او تثبيت كرده است - همراه با نوآورى و شجاعت علمى ، از جملهء خصوصياتى است كه وى را شايستهء عنوان « شيخ الطائفه » و « حبر محقّق » در كلمات مرحومين مجلسى و وحيد بهبهانى ، و كتاب مجمع الفائدهء او را - بنابر معرفى بهبهانى رحمه اللّه - نوشته‌اى بىنظير در ميان كتب متقدمين و متأخرين و موجب شگفتى و حيرت خردمندان و انديشه‌وران قرار داده است . » « 1 » در كتابهاى تراجم و شرح حال نگارى از او با عنوانهاى زير ياد شده است : « عالم ،

--> ( 1 ) - قسمتى از پيام رهبر معظم حضرت آية اللّه خامنه‌اى به كنگره محقّق اردبيلى رحمه اللّه .