سلار در كتاب مراسم « 1 » ، ابن زهره در كتاب غنيه « 2 » ، سيد مرتضى در كتاب انتصار « 3 » و نيز ناصريات « 4 » و شهيد اوّل در كتاب لمعه « 5 » حكم به تيمم در آخر وقت نماز در صورت تنگى وقت و خوف فوت شدن نماز و عدم جواز تيمم قبل از ضيق وقت داده‌اند . در سرائر ابن ادريس اين قول را مذهب جميع اصحاب دانسته است مگر شواذّ از آنها ، و نيز در شرح جمل قاضى ابن براج و احكام القرآن راوندى ادعاى اجماع شده است . « 6 » محقق حلى در كتاب مختصر النافع قول احتياط را ، تأخير انداختن تيمم تا هنگام تنگى وقت نماز مىداند . « 7 » و در شرايع خود مىنويسد : تيمم قبل از دخول وقت نماز صحيح نيست و در هنگام ضيق و تنگى وقت صحيح است . و آيا با وسعت وقت تيمم صحيح است يا خير ؟ در اين مسأله تردّد است و احوط منع است . « 8 » علامه حلى در كتاب تبصرة المتعلمين خود در مسأله تيمم در حال وسعت ، دو قول جواز و عدم را ذكر مىكند كه ظاهرا فتواى خود او عدم جواز است . « 9 » و در ارشاد الاذهان خود ، تأخير انداختن آن را تا آخر وقت نماز ، اوّلى مىداند . « 10 » شهيد ثانى آورده است : تيمّم بايد در آخر وقت نماز باشد به‌گونه‌اى كه از وقت به اندازهء انجام

--> ( 1 ) . مراسم ص 569 . ( 2 ) . غنيه ص 493 . ( 3 ) . انتصار ص 141 ( 4 ) . ناصريات ص 225 . ( 5 ) . اللمعة الدمشقية ص 23 . ( 6 ) . جواهر الكلام ج 5 ، ص 157 . ( 7 ) . مختصر النافع ص 17 . ( 8 ) . شرايع الاسلام ج 1 ، ص 39 . ( 9 ) . تبصرة المتعلمين 37 . ( 10 ) . مجمع الفائدة و البرهان ج 1 ، ص 223 متن ارشاد .