ركن الدوله و معز الدوله ابن اثير مينويسد : عماد الدوله فرمانرواى فرمانروايان بود . پس از مرگش برادرش « ركن الدوله » زمام امر را بدست گرفت ، اما برادر كوچكش احمد « معز الدوله » از زمان برادرش عماد امير عراق بود ، ولى عملا تمام قدرت بغداد بدست او بود . سيد مير على در كتاب تاريخ خود مينويسد « 1 » : معز الدوله ، در ادارهء مملكت باندازه‌اى پيشروى نمود كه خليفه وقت مجبور شد زمام قدرت را بوى بسپارد و حتى نامش را هم روى سكه‌هاى رائج بنويسد ، و نام او در خطبهء نماز جمعه با نام خليفه يك جا برده ميشد . و موقعيت معز الدوله نزد خليفه مانند شارل مارتيل بود نزد پادشاهان فرانسه زيرا : فرمانرواى واقعى « معز الدوله » بود و خليفه را قدرت و نيروئى نبود و دستش از دخالت در سياست مملكت كوتاه بود ، از شؤون رياست چيزى را در دست نداشت جز گرفتن پنج هزار دينار از خزانهء دولت . معز الدوله دوستدار دانش و هنر بود ، و در دورهء فرمانروائى او بود كه « روز عاشورا » عزاى ملى اعلام شد يعنى روز دهم محرم بيادبود فداكارى سيد الشهداء عليه السلام روز حزن و اندوه عمومى اعلام و رسمى شد ، كه در آن روز تمام ادارات و كارها تعطيل ميشد ، اگرچه روز عاشورا قبل از اين دستور هم روز اندوه بود . ابن اثير در كتاب حاشيه جلد 2 ص 315 ط 1353 ه مينويسد :

--> ( 1 ) - كتاب مختصر تاريخ العرب ص 260 طبع 1928 - م .