در نتيجه ، افرادى پخته ، ورزيده ، سازندهء مطالب و سخن در بين نويسندگان شيعه بوجود مىآيد ، و آن كمبودى ، كه مترجمين محترم ، و ديگران حس مىكنند ، شايد اين سبب پناه آوردن به كتابهاى ديگران باشد - و اگر مترجمين بزرگوار ، منطق‌شان ، اين باشد كه ما نوشته‌هاى مفيد و خوب آنانرا ترجمه ميكنيم ، و كتابهائيرا ، كه از نظر اعتقادى ، درست نيست ، ترجمه نميكنيم ؛ پاسخ آنان اين است : كتاب‌نويس مانند داروفروش است كه اگر مختصر دوائى تقلبى ، و يا مسموم در بين داروهاى خود ، داشته باشد ، و لو اينكه بخش مهم داروخانه‌اش ، داراى داروهاى بسيار مفيد باشد ، ديگر از چنين داروفروشى ، دارو گرفتن بر خلاف خرد و يا لااقل دور از احتياط است زيرا به چنين شخصى ديگر نميتوان اطمينان داشت . 2 - مبارزهء منفى است با نويسندگان مغرض . 3 - همكارى نكردن با مجرمين ، و بدانديشان . علاوه بر اين ، در اين عصريكه ، بنام‌هاى گوناگون ، برخى ، ميكوشند كه از تعصبات مذهبى و تعظيم شعائر بكاهند ، يا جلوگيرى كنند ، اين خود قدم بزرگى است ، در واكنش نشان دادن ما . مقصود نگارنده جز اين چيز ديگر نبود با اينكه من نويسنده نيستم ، و اعتراف ميكنم ، به عجز خود ولى معذالك براى اينكه به قدر وسع خود گامى در اين راه بردارم ، هنگاميكه - در نجف اشرف اقامت داشتم - در روزهاى تعطيلى ، به اين كار مبادرت كردم و سه كتاب از آثار نويسندگان شيعه ترجمه كردم كه انشاء اللّه يكى پس از ديگرى در دسترس خوانندگان گرامى قرار خواهد گرفت ، اميد است ، كه ديگران هم ، بنوبهء خود در اينراه گامى بردارند ، و اين نخستين اثرى بود ، كه ترجمه كرده بودم .