مىكند كه آنان دشمن‌ترين دشمنان دين هستند ، زيرا در عصر بنى عباس در منازلشان شراب ، زنا و غنا آشكار بود ولى عذاب و شكنجه متوجه اولاد على ( ع ) بود كه در منازلشان قرآن و عبادت و ذكر خدا آشكار است . حكومتهائى كه ميخواهند باسم دين خود را حفظ كنند ، تا موقعى كه همانند منصور و رشيد و مأمون و متوكل باشند ، حكومت ضلالت و گمراهى هستند . از اين رهگذر است كه شيعيان معتقدند كه حكومت دينى وقتى برقرار ميگردد كه سلطان امامى باشد كه از لغزش و خطا دورى جسته باشد ، و يا آنكه سلطنت بدست عالم عادلى باشد كه مورد رضايت خدا و رسول باشد ، اگر چنين نباشد حكومت دنيوى و حكومت عصرى است ، نه حكومت دينى و الهى . جميع سختىها و شكنجه‌هائى كه متوجه اهل بيت و شيعيان ميگردد از ناحيه حكومتهائى بوده كه خود را دينى دانسته‌اند ، ولى فرسنگها با دين فاصله دارند . « 1 » زيرا سلطان ، خود را لايق سلطنت ندانسته و خود را ناقص ميدانند ، و اين نقصان خود را از اهل فضل و كمال انتقام ميگيرند از طرف ديگر ميخواهند كردار خود را صد در صد دينى منعكس نمايند لذا بسراغ فقهاء و علماء اسلام ميروند كه كار هاى آنانرا تصحيح كنند ! مقريزى در كتاب « النزاع و التخاصم » صفحه 73 مينويسد : « كبر مسلط بر بنى عباس گرديده و باد ببينى خود انداخته و خودنمائى بين آنان آشكار گرديد لذا منافع عجم را ادب شمرده و بر احكام پيغمبر اسلام ( ص ) مقدم انداختند و بر قساوت و ظلم خود افزودند . اين حكومت دينى بنى عباس است كه سلطان باسم خدا بر مردم حكومت نموده و خود را مسلمان ميدانند ولى احكام انبياء را زير پا لگدكوب نموده و تقليد از مشركين مينمايند ! دعبل خزاعى شجاعترين شعرائى كه تاريخ به ياد دارد كه در راه مبارزه با باطل و دفاع از

--> ( 1 ) اماميه معتقدند كه سلاطينى كه بنام دين و بامر خدا حكومت ميكنند وقتى حرفشان صحيح است ، كه رسول خدا ( ص ) بسلطنت آنان تصريح كرده باشد و معصوم باشند ، در غير اين صورت با سائر مردم تفاوتى ندارند . از اين رهگذر است كه راه سلطنت زنازادگان كه خود را جانشين رسول خدا دانسته و احكام خدا را اجراء نميكنند بسته شده - مؤلف