« على منى و انا من على . » « 1 » على از من است و من از على . و بسيارى از متون و منابع صحيح و ثابت ديگر در ميان اهل سنت و شيعه . از شگفت‌ترين ادعاها و حيله‌هاى عجيب يكى اين است كه كسى بگويد معاويه در گسستن وحدت مسلمانان و بيرون شدن بر امير مومنان ( ع ) و دشنام بر وى در منابر ، بر مبناى اجتهاد عمل كرده است . « 2 » . . . پاسخ اول : اين اجتهاد در مقابل نص است . زيرا فرمايش رسول خدا ( ص ) درمورد على ( ع ) - مانند حق با على است و بر مدار او مىچرخد « 3 » و اينكه هيچ مومنى تو را دشمن ندارد و هيچ منافقى ترا دوست نگيرد « 4 » يا جنگ تو جنگ من و

--> 32912 ، سبل الهدى و الرشاد : 11 / 297 ، صحيح ترمذى : 5 / 297 ح 3798 و : 12 / 126 ، جامع ترمذى : 2 / 213 ، تفسير كبير فخر رازى : 1 / 205 ، فيض القدير : 6 / 356 ، تاريخ بغداد : 14 / 321 ، الامامة و السياسة : 1 / 78 ، شرح الأخبار : 2 / 60 ، ربيع الأبرار : 1 / 828 ، فرائد السمطين : 1 / 177 ح 138 ، المناقب ابن مغازلى : 117 و 244 ، العقد الفريد : 3 / 108 چ سوم ، انساب الاشراف : 2 / 281 چ اول . ( 1 ) - منابع پيشين ، صحيح بخارى : 2 / 297 . ( 2 ) - در حق معاويه گفته‌اند : « معاويه و همراهانش خطاكار اما مجتهدند و به يك سان اجر گيرند » . و « معاويه بر خطاست اما اجرش را جهت اجتهادش يك بار مىبرد » و « او - معاويه - با على در اين‌باره همانند است » . بنگر : الفصل فى الملل و النحل ، على بن احمد بن حزم ، چ قاهره : 4 / 161 ، منهاج السنة : 3 / 261 . ( 3 ) - در منابع پيشين ذكر شده است . ( 4 ) - در منابع پيشين ذكر شده است .