و بينى و گوش‌هايش را بريد و شكمش را شكافت و جگر وى را بيرون آورد و براى انتقام‌جويى به جويدن و گاز زدن آن پرداخت اما هنگامى كه قصد فرو بردن آن را در گلو داشت ، نتوانست . شوهرش ابو سفيان نيز حاضر شده و با انتهاى نيزه ضربه‌اى بر بالاى دهانش وارد كرد . « 1 » يزيد نيز هنگام مشاهده سر امام

--> ( 1 ) - قتل حمزه و مثله كردن وى : كنيه حمزه بن عبد المطلب عموى پيامبر ( ص ) ابا عماره و ابا يعلى است . او شير خدا و رسول خداست و بدست بنده‌اى بنام وحشى مولاى مطعم بن جبير كشته شد . مطعم وى را با قريش به جنگ فرستاده و به او وعده داد كه چنانچه حمزه را به انتقام عمويش طعيمه بن عدى بكشد ، آزادش خواهد كرد . هند نيز در برابر كشتن رسول خدا ( ص ) يا على ( ع ) يا حمزه براى وى پاداشى در نظر گرفت . وحشى گفت : راهى به محمد ( ص ) ندارم زيرا يارانش گرداگرد وى در حركتند . على ( ع ) نيز در هنگام جنگ برحذرتر از گرگ است . اما گمان دستيابى به حمزه مىرود زيرا در هنگام خشم ، ميان دو دستان خود را نمىبيند . پس از قتل حمزه توسط وحشى ، هند بر سر وى حاضر شده و دستور داد كه شكمش را دريده و جگرش را بيرون آوردند و جسدش را مثله كرده ، گوش و بينىاش را بريدند . هند از گوش و بينى و انگشتان دست و پا و آلت‌هاى مردان براى خود گردنبند و دستبند فراهم آورد و دستبندها و گردنبندهاى خود را به وحشى پاداش داد و جگر حمزه را جويد ولى فرو بردن آن نتوانست و آن را از دهان به بيرون پرتاب كرد . ( بنگر : الكامل فى التاريخ : 2 / 111 ، الدرجات الرفيعه : 66 - 69 ، سيره ابن هشام : 3 / 96 ، السيره الحلبيه : 2 / 246 ، كشف اليقين ابن مطهر حلى : 128 ) . سيره نويسان و راويان اخبار همچون ابن جرير و ابن اثير و ابن كثير و نويسنده العقد الفريد و ديگران آنچه را ابن حنبل : 2 / 40 از عمر روايت كرده ذكر مىكنند كه گفت : پس از بازگشت از احد زنان قريش بر همسران كشته خويش مىگريستند . رسول خدا ( ص ) گفت ( همه بر مرده‌هاى خويش مىگريند ) اما هيچكس بر حمزه نمىگريد . ( عمر ) گفت : رسول خدا ( ص ) سپس به خواب رفت و از شنيدن گريه زنان بيدار شد و گفت : اگر امروز زنان مىگريند بر حمزه مىگريند .