بىنهايت ادامه خواهد يافت . امام على ( ع ) اين حقيقت را به كوتاهى بيان فرموده است : « عقل نگاه داشتن تجربه‌هاست و بهترين تجربه‌هاى تو آن است كه پندت دهد . » « 1 » يعنى تجربه فقط راهى به سوى دانايى نيست بلكه دارنده خود را از دانشى به دانش ديگر انتقال مىدهد . فيلسوفان تجربه‌گرا دانش را منحصر به تجربه و آزمون كرده‌اند ، در حالى كه امام ( ع ) ميان نظريات نوين و تجربه ارتباط قائل شده و آزمون‌ها و مشاهدات ( امروزه ) نيز درستى آن را به اثبات رسانده‌اند . كوتاه سخن اينكه ، منبع اين انديشه‌ها عقل تابنده‌اى است كه از محيط و شرايط زمانه فراتر رفته و رنگ و بويى از هيچ ديگر چيز جز ذات امام ( ع ) و عظمتش ندارد ، عظمتى كه مرزهاى زمان و مكان را در نورديد . على ابن ابى طالب ( ع ) فقط از زمانه خود پيشى نگرفت ، بلكه از عصر و زمانه ما نيز فراتر رفته است . روزگار على زمانى است كه توليد در آن به آب و هوا شبيه باشد . عهدى كه در آن از ستم ، استعمار ، فئوداليسم ، گرسنگى و نادانى خبرى نباشد . روزگارى كه در آن هيچ چيز صفا و پاكى زندگى را در شرق و غرب نيالايد .

--> ( 1 ) - همان : نامه 31 .