حمزه شير خدا و شير رسول خدا پيش از بعثت پيامبر ( ص ) در چهل سالگى وحى را دريافت نمود . ايشان زندگى پيش از بعثت را در ميان قومى مشرك و بت‌پرست گذراند كه اخلاق و منش جاهليت بر رفتار آنان حاكم بود . او از نوجوانى و به فطرت خود از خدايگان آنان رو گرفت و با اخلاق و منش والاى خود نه تنها از آن قوم پيشى گرفت بلكه آشكارا راه دشمنى و رويگردانى با لات و عزى در پيش گرفت . كسى از مشركان به وى گفت : ترا به لات و عزى قسم مىدهم كه از آنچه از تو مىپرسم مرا خبر دهى . محمد امين ( ص ) به وى گفت : مرا به لات و عزى سوگند مده كه به خدا كين هيچ چيز را همچون آنان در دل ندارم . بارى نيز ميان او و مردى بر سر چيزى اختلافى پيش‌آمد . مرد به ايشان گفت : به لات و عزى سوگند ياد كن . حضرت محمد ( ص ) به او گفت : تاكنون هيچگاه به آنان سوگند نخورده‌ام و از آن دو رويگردانم . « 1 » مشركان نيز او را به حال خود واگذاشته و در چيزى بر او سخت نگرفتند ، مثلا از وى نخواستند كه بر بتى سجده كند يا براى آن قربانى دهد يا با آنان در مراسم دينى شركت كند ، بلكه او را محترم و گرامى داشته و صادق امين ناميدند

--> ( 1 ) - الطبقات الكبرى : 1 / 130 ، تاريخ دمشق : 3 / 115 ، الاصابه : 6 / 397 .