بيت المال به شرط استرداد به وام گرفته بود ، دنيا را بر سر دخترش زير و رو كرد و به ابى رافع « 1 » خزانه‌دار گفت : به مسلمانان خيانت مىكنى ؟ « 2 » آن‌چه از سيره و روش حكومت امام ( ع ) ( كه در صفحات پيشين آمد ) ، روشن مىشود اين است كه امام ( ع ) ديدگاهى ويژه درباره وظيفه امام و حاكم داشتند . براساس اين ديدگاه وظيفه امام فقط به حفظ مرزها و برقرارى نظم و انضباط در ميان مردم و پاسدارى از دين و شريعت و برپايى واجبات دينى

--> ( 1 ) - ابو رافع مولاى رسول اللّه ( ص ) . در نام ( اصلى ) او اختلاف وجود دارد و بارى ابراهيم و بارى اسلم و بارى ثابت و هرمز و صالح خوانده شده است . از طبقه نخستين شيعيان بشمار مىرود كه در اصل قبطى و نزد عبد اللّه بن عباس بود كه او را به پيامبر ( ص ) بخشيد و هنگامى كه مژده اسلام آوردن عباس را به پيامبر ( ص ) داد ، آزادش نمود . از مكه به مدينه مهاجرت كرد و در تمامى غزوات پيامبر ( ص ) همراه مسلمانان شركت داشت . همراهى حضرت على ( ع ) پيشه كرد و در جنگ‌هايش شركت نمود و پس از شهادت امام ( ع ) ، با امام حسن ( ع ) به مدينه بازگشت كه قسمتى از خانه على ( ع ) را به وى بخشيد زيرا هنگام خروج و همراهى با امام على ( ع ) به كوفه خانه‌اش را فروخته بود . بنگر به شرح ترجمه وى : طبقات ابن سعد : 4 / 73 ق 4 ، اسد الغابه : 1 / 52 ، تهذيب التهذيب : 12 / 100 ، تذهيب التهذيب : 4 / 112 / 2 ، الاصابه : 11 / 128 ، سير اعلام النبلاء : 2 / 16 / 3 ، الجرح و التعديل : 2 / 149 ، تاريخ ابن معين : 704 . اما روايتگر اين داستان على بن ابى رافع است كه شيخ ( نويسنده كتاب ) وى را از اصحاب امير مومنان دانسته . او كاتب و از خواص ياران امام بود و كتابى در قضاوت‌هاى امير مومنان دارد و كتابى ديگر درباره كسانى كه با امام در نبردهاى جمل و صفين و نهروان همراهى نمودند . بنگر : رجال نجاشى : 3 ، رجال البرقى : 4 ، رجال الطوسى : 47 ، اسد الغابه : 2 / 155 ، الاصابه : 1 / 485 . ( 2 ) - تهذيب الاحكام : 10 / 151 ، وسائل الشيعه : 28 / 292 ح 1 ، مناقب آل ابى طالب : 1 / 375 ، حليه الابرار : 2 / 286 ، بحار الانوار : 40 / 338 ح 22 .