ولايت معصوم شيعه اثنا عشرى معتقد است كه حكومت ظاهرى و معنوى از حقوق مسلّم پيشواى معصومى است كه از طرف خداوند متعال بىواسطه ( مانند پيامبران ) و يا با واسطه ( مانند امامان ) تعيين و منصوب گردد . در مورد فقيه عادل در زمان غيبت ، معتقديم كه در موارد زير ولايت دارد : حقّ فتوى دارد . حقّ قضاوت دارد . حقّ تصرّف در اوقاف عمومى دارد ، به شرط اينكه متولّى خاصّى از طرف واقف تعيين نشده باشد . حقّ تصرّف در اموال شخصى كه مفقود شده و دسترسى به او و يا وكيلش نيست ، دارد . حقّ تصرّف در اموال اشخاص مهجور ، مانند صغير و سفيه و ديوانه ، به شرط اينكه پدر ، جدّ پدرى ، و وصى پدرى نداشته باشند دارد . امّا در مورد امور حسبيّه ، مشهور در ميان فقها اينست كه فقيه در امور حسبيّه نيز ولايت دارد ، ولى ما معتقديم كه در امور حسبيّه همه‌ى مؤمنين و متدينّين ولايت دارند ، اگرچه به فقيه دسترسى باشد ، پس اگر جنازه‌ى مسلمان بىصاحب و بىسرپرست يافت شود ، همه‌ى مؤمنين مىتوانند نسبت به كفن و دفن او تصميم بگيرند . و در اين موارد اذن فقيه وسيله است ، نه هدف .