ولايت فقيه ما به پيروى از بزرگان فقها و اركان فقه و شريعت چون مرحوم شيخ انصارى در « مكاسب » و مرحوم نائينى در « منية الطّالب » معتقديم كه ولايت فقيه به موارد پنجگانه ياد شده در بخش قبلى منحصر است ، و شامل حكومت بر مردم و ولايت بر افراد بالغ و عاقل نمىباشد ، اگرچه در علم و تقوى يگانه‌ى روزگار باشد ، ولى برخى از علماى متأخّر به ولايت فقيه به معناى مصطلح امروزى معتقد شده ، چنين گفته‌اند : « در اينجا تعبيراتى در احاديث يافت مىشود كه دلالت دارد بر اينكه فقها حقّ حكومت بر مردم دارند ، و مىتوانند همانند سلاطين و زمامداران سياسى ، بر مردم حكومت كنند ، كه از آن جمله است تعبيرات زير : ( العلماء ورثة الانبياء ) ؛ « علما وارثان پيامبرانند . » ( العلماء امناء الرّسل ) ؛ « دانشمندان امينان پيامبرانند . » ( علماء امّتى كانبياء بنى اسرائيل ) ؛ « علماى امّت من همانند پيامبران بني اسرائيل هستند . » ( مجارى الامور بيد العلماء باللّه ، الأمناء على حلاله و حرامه ) ؛ « اجراى امور به دست دانشمندان الهى است كه امينان خدا بر حلال و حرام مىباشند » ، و امثال اينها از روايات بيشمار . » ولى ما در اينجا با مرحوم شيخ انصارى هم‌عقيده هستيم ، كه مىفرمايد : « پس از بررسى صدر و ذيل اين احاديث انصاف ايجاب مىكند كه