24 - و قال عليه السلام : « يا ابن آدم إذا رأيت ربّك سبحانه يتابع عليك نعمه و أنت تعصيه فاحذره » ترجمه : اى فرزند آدم ! هرگاه خدا را معصيت مىكنى و بااين‌حال مىبينى كه انواع نعمت‌هايش را به تو مىدهد ، از او بترس . شرح : اين معنا با عبارت‌هاى گوناگون در سخنان امام عليه السّلام بيان شده و در آينده نيز خواهد آمد : « چه بسا كسى كه با نعمت‌هايى كه به او رسيده ، به دام افتد و با پرده‌پوشى بر گناه ، فريب خورد و با ستايش شدن ، گردد و خدا هيچ كس را همانند مهلت دادن نمىآزمايد . » « 1 » تمام مقصود امام عليه السّلام ، هشدار از نافرمانى خدا و اعتماد به دنيا و زينت‌هاى آن است . ممكن است بپرسيد : بسيارى را مىبينيم كه هرچه قدرت و مال فراوان‌ترى به دست مىآورند بيشتر بيداد مىكنند . با وجود اين ، بدون هيچ سرزنش و عقوبتى به زندگى ادامه مىدهند . اين حالت با ترساندن از عقوبت و عذاب نمىسازد . در پاسخ مىگوييم : در اين‌جا مقصود هشدار از عذاب آخرت است كه بسيار سخت‌تر و دردناك‌تر از دردها و مصيبت‌هاى دنيا است . خداى سبحان مىفرمايد : « و خدا را از آن‌چه ستمكاران مىكنند غافل مپندار . جزاين نيست كه كيفر آنان را براى روزى به تأخير مىاندازد كه چشم‌ها در آن خيره مىشود . » « 2 » كوتاه سخن آن‌كه خداوند مهلت مىدهد

--> ( 1 ) . « كم من مستدرج بالإحسان إليه و مغرور بالسّتر عليه و مفتون بحسن القول فيه و ما ابتلي اللّه أحدا به مثل الإملاء له » حكمت 115 . ( 2 ) . وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ ابراهيم / 14 : 42 .