كرد و سرانجام زيانش دامن‌گير تو خواهد شد . ( اما انك لو كنت اتيتنى عند شرائك ما اشتريت لكتبت لك كتابا على هذه النسخة . . . ) توصيفاتى كه امام على عليه السّلام در اين نامه ذكر كرده‌اند ، حقايقى درباره دنيا است و اختصاصى به خانه شريح ندارد . امام عليه السّلام آن را از قرآن كريم برگرفته است كه زندگى دنيا را چنين توصيف مىكند : همانا زندگى بازى و سرگرمى و زينت و فخرفروشى و زيبايى ظاهرى است و مايه خودپسندى است و رو به فنا مىرود و همانا آخرت جايگاه جاودانگى است و انسان رستگار كسى است كه آخرت را به دست آورده است و نه كسى كه شادى كوتاه‌مدت و اندوه جاودان را خريده باشد . ( فما ادركت هذا المشترى فيما اشترى منه من درك . . . ) منظور فرشته مرگ است . « نجّد » از باب « تنجيد » به معناى رنگين و تزئين كردن است . منظور از « اعتقاد » در اين‌جا مال‌اندوزى با هدف ثروت است . « نظر للولد » يعنى او ثروتش را جمع‌آورى كرده است تا فرزندش پس از او زندگى راحتى داشته باشد . در واقع اين فقره از خطبه به اين واقعيت اشاره دارد كه هركس ديوارى از گناه ساخت و درهمى از راه حرام به دست آورد ، بنابراين پرده‌اى بين خويش و خداوند پديد آورده است و سرانجام مرگ او را از همه آنها مىگسلد و برهنه در برابر خدا قرار مىدهد تا حساب و جزاى كامل خويش را دريابد . همان‌گونه كه خداوند با ستمگران و پادشاهان پيشين انجام داد و با ستمگران آينده نيز انجام خواهد داد . ( اذا وقع الامر بفضل القضاء . . . ) منظور از « امر » فرمان خداوند و « فضل القضاء » داورى انكارناپذير خداوند است . در آن هنگام انسان راستين و صادق