« اهله » به زمانى بازمىگردد كه تهيدستان به‌دست ثروتمندان به استثمار گرفته شده و رعيت از جور حاكمان به ستوه آمده‌اند . ( مصطلحون على الإدهان ) مردم به ريا و نيرنگ عادت كرده‌اند . ( فتاهم عارم ) شرورى پرخاشگر و نادان بر آنان چيره گشته و خوارشان ساخته است . ( و شائبهم آثم ) عقل و دين او را از بدكارى بازنمىدارد . ( و عالمهم منافق ) دين نزد عالمان منافق مايه بازرگانى و سودآورى است . ( و قارنهم مماذق ) چه‌بسا قاريان قرآن كه قرآن به سبب دروغگويى و رياكارى ، آنها را نفرين مىكند . « 1 » ( و لا يعول غنيّهم فقيرهم ) خداوند در اموال ثروتمندان ، حقوقى مشخص براى تهيدستان تعيين كرده است . ثروتمندان و تهيدستان از نظر اسلام ، شريك يكديگر هستند و هيچ فرقى بين دزديدن اموال تهيدستان و يا ممانعت از دادن حق آنها وجود ندارد . اين در صورتى است كه فرد ثروتمند ، اموال خود را از راه حلال به‌دست آورده باشد و اما اگر اين اموال از راه حرام به‌دست آمده باشد ، او هيچ حقى در آنها نداشته و همه آن اموال از آن صاحبانشان و عموم تهيدستان است و بايد در راه منافع عمومى جامعه هزينه شود .

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل : 4 / 250 ح 4621 / 7 ؛ مجمع البحرين : 3 / 478 .