مبغض : صفت براى « رابع » است . خوفا : مفعول له براى فعل منفى « لم يكذب » است . شرح و تفسير ( إنّ في أيدي النّاس حقّا و باطلا و صدقا و كذبا ) شيعه و سنى همگى اتفاق نظر دارند كه احاديث ضعيف و صحيح در بين رواياتشان وجود دارد . از اين رو به نگارش ده‌ها كتاب با عنوان « رجال » پرداخته‌اند كه در آنها به وضعيت تك‌تك راويان حديث پرداخته و قابل اعتماد بودن آنان را در نقل روايات بررسى كرده‌اند . همچنين در دانش « دراية » به بررسى ويژگىهاى احاديث از جهت متن و سند و نيز تواتر يا عدم تواتر آنها و . . . پرداخته‌اند . ( و ناسخا و منسوخا و عامّا و خاصّا و محكما و متشابها ) معناى هريك از اين اصطلاحات را در شرح خطبه نخست بيان كرديم . « 1 » ( و حفظا و وهما ) منظور از حفظ ، ثبت دقيق روايات و پرهيز از اشتباه در نقل آنها است . و هم نيز نقطه مقابل آن است . ( من كذب عليّ متعمّدا فليتبوّأ مقعده من النّار ) اين روايت به اتفاق‌نظر همه مذاهب ، درست است . نفاق و دروغ بستن به خدا و فرشتگان و پيامبران و نيز ساير مردم از ديرباز وجود داشته و تا قيامت نيز ادامه خواهد يافت . برخى در توصيف انسان گفته‌اند : او حيوانى است كه مىتواند دروغ بگويد . امام عليه السّلام به تقسيم راويان حديث پرداخته و آنان را چهار دسته مىكند : 1 - ( رجل منافق مظهر للإيمان متصنّع بالإسلام لا يتأثّم و لا يتحرّج . . . ) واژه « متصنع » به معناى كسى است كه آن‌چه در خود ندارد آشكار

--> ( 1 ) . شرح خطبه اول : 1 / 120 .