محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

268

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

و از نشانه‌هاى يكى از پرهيزگاران اين است كه او را اين گونه مىبينى : در ديندارى نيرومند ، نرمخو و دورانديش است ، داراى ايمانى پر از يقين ، حريص در كسب دانش ، با داشتن علم بردبار ، در توانگرى ميانه‌رو ، در عبادت فروتن ، در تهيدستى آراسته ، در سختىها بردبار ، در جستجوى كسب حلال ، در راه هدايت شادمان و پرهيزكننده از طمع‌ورزى ، مىباشد . اعمال نيكو انجام مىدهد و ترسان است ، روز را به شب مىرساند با سپاسگزارى ، و شب را به روز مىآورد با ياد خدا ، شب مىخوابد اما ترسان ، و برمىخيزد شادمان ، ترس براى اينكه دچار غفلت نشود ، و شادمانى براى فضل و رحمتى كه به او رسيده است . اگر نفس او در آنچه دشوار است فرمان نبرد ، از آنچه دوست دارد محرومش مىكند . روشنى چشم پرهيزگار در چيزى قرار دارد كه جاودانه است ، و آن را كه پايدار نيست ، ترك مىكند . او بردبارى را با علم ، و سخن را با عمل ، درمىآميزد . پرهيزكار را مىبينى كه آرزويش نزديك ، لغزش‌هايش اندك ، قلبش فروتن ، نفسش قانع ، خوراكش كم ، كارش آسان ، دينش حفظ شده ، شهوتش به حرام مرده و خشمش فرو خورده است . مردم به خيرش اميدوار و از آزارش ، در امانند . اگر در جمع بىخبران باشد نامش در گروه يادآوران خدا ثبت مىگردد ، و اگر در يادآوران باشد نامش در گروه بىخبران نوشته نمىشود . ستمكار به خود را عفو مىكند ، به آن‌كه محرومش ساخته مىبخشد ، به آن كس كه با او بريده مىپيوندد ، از سخن زشت دور و گفتارش نرم ، بدىهاى او پنهان و كار نيكش آشكار است . نيكىهاى او به همه رسيده و آزار او به كسى نمىرسد .