الجوار : در اينجا منظور امان و عهد است . الذّمام : پيمان و عهد . المثلات : عقوبت‌ها . ساختار ادبى اللّه : بنا بر تحذير منصوب شده است . لا عالما و لا مقلّا : بدل مفصل از مجمل است و « احدا » مبدل منه است . ما حرس : « ما » از نوع مصدريه است و فعل را تاويل به مصدر مىبرد كه مبتدا خواهد بود . عن ذلك : خبر مقدم براى مبتداى پيش گفته است . تسكينا : مفعول له براى « مجاهدة » و يا « حرس » است . تواضعا : مفعول له براى « تعفير » است . تصاغرا : مفعول له براى « التصاق » است . تذللا : مفعول له براى « لحوق » است . غيركم : بنا بر استثنا منصوب شده است . أموالا : تميز است . أن تكون : تأويل به مصدر مىرود و مجرور به « من » محذوف است . شرح و تفسير ( فاللّه اللّه في عاجل البغي و آجل و خامة الظلم و سوء عاقبة الكبر . . . ) « بغي » به معناى ظلم و ستم است و « كبر » به حالتى گفته مىشود كه انسان خود را فراتر