محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

195

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

بكتبه شائبة ) خداوند ، پيامبرانش را از زينتهاى دنيا تهى ساخت تا ايمان ، خالصانه و تنها براى او باشد . خداوند مىفرمايد : « و فرمان نيافته بودند جز اين‌كه خدا را بپرستند و در حالىكه به توحيد گراييده‌اند دين [ خود ] را براى او خالص گردانند . » « 1 » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز مىفرمايد : « ارزش اعمال به نيتها است و هركس به پاداش نيت خويش مىرسد . » در حديثى ديگر آمده است : « هر كس براى خدا و پيامبرش هجرت كند ، به همان سوى رهنمون مىشود و هر كس براى رسيدن دنيا يا ازدواج با زنى هجرت كند ، پاداشش همان خواهد بود . » « 2 » ( و كلما كانت البلوى و الاختبار أعظم كانت المثوبة و الجزاء أجزل ) در حديثى آمده است : « سفارش عمل به ما داده شده است ؛ زيرا پاداش هركس به اندازه سختىهايى است كه متحمل مىشود . » « 3 » از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله نيز نقل شده است : « پاداش بزرگ را به آزمايش بزرگ مىدهند . » « 4 » خلاصه سخن آن‌كه پيامبران تنها حق و خدا را دارند و تنها به آنها افتخار مىكنند و از چيز ديگرى نمىترسند . پس هركس ادعاى ايمان به خدا و پيامبرانش را داشته باشد و به چيز ديگرى تكيه كند و يا از چيز ديگرى بترسد ، در حقيقت ، دروغ گفته است .

--> ( 1 ) . وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ بينه / 98 : 5 . ( 2 ) . مسند حميدى : 1 / 16 ح 28 ؛ تحفة الطالب : 1 / 370 . ( 3 ) . غرر الحكم : 4690 ؛ عيون الحكم و المواعظ : 218 . ( 4 ) . كافى : 2 / 253 ح 8 ؛ التمحيص : 23 ح 20 .