محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

193

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

موسى گفت : « اگر خدايى غير از من اختيار كنى قطعا تو را از [ جمله ] زندانيان خواهم ساخت » . « 1 » ( و لو أراد اللّه سبحانه بأنبيائه حيث بعثهم أن يفتح لهم كنوز الذهبان . . . الأرضين لفعل ) هيچ واسطه‌اى بين خدا و بندگانش نيست ؛ جز آن‌كه پيامبرانش از زبان او مردم را راهنمايى مىكنند و به ايمان و عمل به شريعت فرامىخوانند . اگر اين ، هدف بعثت انبيا است ، پس ديگر آنان را به گنجهاى و بهشتهاى جهان چه نياز است ! ( و لو فعل ، لسقط البلاء ) اگر خداوند بهره‌هاى زندگى دنيا را به پيامبرانش دهد ، در اين صورت آزمايش الهى لغو خواهد شد ؛ زيرا مردم بنده دنيا هستند و پيرو كسى كه دنيا را در اختيار خويش داشته باشد . بنابراين ايمانشان به پيامبران ، ايمان به مال و ثروت است و نه به خدا و پيامبران . ( و بطل الجزاء ) از آن‌جا كه كارهاى بندگان براى غير خدا انجام مىشود ، ديگر امكان پاداش دهى وجود ندارد . ( و اضمحلت الأنباء ) ياد بزرگى پيامبران و عظمت شريعت آنان ، محو مىشود ؛ زيرا در آن صورت از دنيا و قدرتشان گفته مىشود و از حلال و حرام خداوند يادى نخواهد شد . ( و لما وجب للقابلين أجور المبتلين ) هدف از آزمايش ، آشكار ساختن حقيقت افراد است و اين هدف جز در شرايط سختى و دشوارى محقق نمىشود . ( و لا استحق المؤمنون ثواب المحسنين ) نيكوكار كسى است كه بدون چشمداشت به ديگران ببخشد . ( و لا لزمت الأسماء معانيها ) هر واژه‌اى ، معناى مشخص خود را دارد .

--> ( 1 ) . قالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ شعراء / 26 : 29 .