خطبه 179 درباره صفات خداوند « لا تدركه العيون بمشاهدة العيان و لكن تدركه القلوب بحقائق الإيمان قريب من الأشياء غير ملابس بعيد منها غير مباين متكلّم لا برويّة مريد لا بهمّة صانع لا بجارحة لطيف لا يوصف بالخفاء كبير لا يوصف بالجفاء بصير لا يوصف بالحاسّة رحيم لا يوصف بالرّقّة تعنو الوجوه لعظمته و تجب القلوب من مخافته . » ترجمه ديده‌ها هرگز او را آشكار نمىبينند ، اما دل‌ها با ايمان درست او را در مىيابند . خدا به همه‌چيز نزديك است ؛ نه آن‌كه به اشياء چسبيده باشد . از همه‌چيز دور است ؛ نه آن‌كه از آنها بيگانه باشد . گوينده است ؛ نه با انديشه و فكر ، اراده‌كننده است ؛ نه از روى آرزو و خواهش ، سازنده است ؛ نه با دست و پا ، لطافت دارد ؛ نه آن‌كه پوشيده و مخفى باشد ، بزرگ است ؛ نه با ستمكارى ، بيناست ؛ نه با حواس ظاهرى ، مهربان است ؛ نه با نازك‌دلى ، سرها و چهره‌ها در برابر عظمت او به خاك افتاده و دل‌ها از ترس او بىقرارند .