گناهان را مىآمرزد كه او خود آمرزنده مهربان است . » « 1 » بنا به اين آيه خداوند ممكن است همه گناهان و حتى شرك را نيز ببخشايد ؛ چه مشرك توبه كرده باشد يا نكرده باشد . اين در حالى است كه در آيه پيشين از شرك با عنوان گناهى نابخشودنى ياد شده بود . بنابراين آيه نخست ، آيه دوم را تخصيص زده و مشرك را از دايره بخشش خداوند خارج مىكند . در سوره طه نيز مىخوانيم : « به يقين ، من آمرزنده كسى هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست راهسپر شود . » « 2 » اين آيه نيز آيه نخست را تخصيص زده و توبه مشرك را قابل پذيرش مىشمرد . بنابراين آيه نخست از يك‌سو آيه دوم را تخصيص مىزند و از سوى ديگر خودش توسط آيه سوم تخصيص مىخورد . 2 - ( و أمّا الظّلم الّذي يغفر . . . ) ظلم‌هايى كه انسان به خودش مىكند و بىمورد بر خود سخت مىگيرد ، همگى بخشودنى هستند . همچنين گناهان كوچك بدون نياز به توبه بخشوده مىشوند ؛ زيرا انسان ناگزير و در هر شرايطى به برخى از آنها دچار مىشود . « 3 » خداوند مىفرمايد : « آنان كه از گناهان بزرگ و زشتكاريها جز لغزشهاى كوچك خوددارى مىورزند ، پروردگارت [ نسبت به آنها ]

--> ( 1 ) . قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ زمر / 39 : 53 . ( 2 ) . وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى طه / 20 : 82 . ( 3 ) . جواهر الكلام : 41 / 27 .