است : هركس به خداوند ايمان آورد و كارهايش را مطابق ايمانش گرداند ، خداوند بهشت را به او بخشيده و فرشتگان به هنگام مرگ و در قبر و در صحراى محشر به او مژده مىدهند . بنابراين كسى كه از روى حقيقت و راستى ايمان داشته باشد ، بايد در گفتار و كردار خود مطابق ايمانش عمل كند و نيز كسى كه تنها ادعاى ايمان كند و اعمالش با ايمانش هماهنگ نباشد ، از راه مستقيم منحرف است . از اين‌روى امام عليه السّلام به اهل توحيد مىگويد : ( و قد قلتم ربّنا اللّه فاستقيموا على كتابه . . . ) حال كه به خداوند ايمان آورده‌ايد در عمل به آموزه‌هاى كتابش پايدار باشيد . بندهاى بعدى نيز شرح و تفسير همين بند است . ( ثمّ إيّاكم و تهزيع الأخلاق و تصريفها ) اين بند درصدد نكوهش چندرنگى و دگرگونى در رفتار است . برخى به اقتضاى منافع و سودجويىهايشان همواره از حالتى به حالت ديگر درمىآيند . اين ويژگى در بين دانشمندان و ديگران به‌طور يكسان ديده مىشود و ريشه همه مشكلات است . تنها راه‌حل آن برآورده ساختن نيازمندىها و آماده‌سازى زندگى كريمانه براى همه افراد جامعه است كه در اين صورت تعداد منافقان و دورويان بسيار كاسته خواهد شد . ( و اجعلوا اللّسان واحدا ) در حضور و غياب افراد به يك‌گونه سخن بگوييد . كسى كه در برابر افراد به‌گونه‌اى و پشت سرشان به‌گونه ديگرى سخن گويد ، منافق است و در روز قيامت به جاى يك زبان ، دو زبان از آتش خواهد داشت كه يكى در مقابل و ديگرى در پشت سرش قرار دارد . ( و ليخزن الرّجل لسانه ) از ناسزاگويى و دروغ و زياده‌گويى و كنجكاوى بىجا بپرهيزيد .