حال گاه مسلمانان با تلاوت آن يا استفاده از برخى آيات به صورت حرز از برخى دردها و بيمارىهاى خود مىكاهند . ( فاسألوا اللّه به ) اگر واقعا از خشم و عذاب خداوند در هراسيد و خواهان رحمت و عفو خداونديد ، پس خالصانه به كتاب خداوند روى آوريد . ( و توجّهوا إليه بحبّه ) محبت كتاب خداوند به معناى اجراى احكام و آموزه‌هاى آن است . ( و لا تسألوا به خلقه ) تلاوت قرآن را مايه كسب و كار و درآمدزايى نگردانيد . ( إنّه ما توجّه العباد إلى اللّه تعالى بمثله و اعلموا أنّه شافع مشفّع . . . شفّع فيه ) قرآن نزد خداوند شفاعت مىكند و خداوند شفاعتش را مىپذيرد و نيز شفاعت كسانى را كه قرآن شفاعتشان را كرده است . شفاعت قرآن را مىتوان اين‌گونه توضيح داد : اين كتاب گواهى مىدهد كه مؤمنان به فرمان‌ها و پرهيزهاى آن عمل كرده‌اند . ( و من محل به القرآن يوم القيامة صدّق عليه ) همچنين قرآن بر ضد گردن‌كشان و اشرار نيز گواهى مىدهد و گواهى وى در اينجا نيز پذيرفته مىشود . ( فإنّه ينادي مناد يوم القيامة . . . ) منظور از « الحارث العامل » و « مبتلى فى حرثه » كسى است كه ناگزير بايد مسئوليت اعمال خويش را بپذيرد . تعبير « حرثة القرآن » به معناى عاملان به قرآن است . اين بند مىگويد كه اهل محشر ندايى را مىشنوند كه مىگويد : هر انسانى مسئول عمل خويش است و نيز براى آن و پيامدهايش پاسخگو خواهد بود . مردم با شنيدن اين ندا هراسيده و تنها عاملان به قرآن هستند كه در امنيت كامل قرار دارند . ( فكونوا من حرثته و أتباعه ) از پيروان و عاملان احكام و هدايت‌هاى قرآن باشيد . ( و استدلّوه على ربّكم ) قرآن را رهبر خويش براى رسيدن به خشنودى و پاداش خداوند قرار