نطّقت : از ريشه « النطاق » به معناى دايره و محدوده . اللّجين : نقره . السّربال : به هرگونه لباسى گفته مىشود . الوشاح : گونه‌اى پوشش كه بر دوش گذاشته مىشود . زقا : فرياد زد . معولا : در حالىكه صدايش را به گريه بلند كرد . حمش : جمع « أحمش » به معناى دقيق . الخلاسية : نوعى ماكيان . نجمت : روييد . الظّنبوب : استخوان كناره ساق . الصّيصية : خارى در پاى خروس . القنزعة : دسته‌اى از مو كه در ميانه سر ، راست قرار مىگيرد . المغرز : مكان روييدن . الوسمة : گياهى مانند حنا كه براى رنگ موى سر از آن استفاده مىشود . متلفّع : پوشيده شده . المعجر : گونه‌اى لباس . الأسحم : سياه . ماء : در اينجا منظور از آب ، رونقى و شادابى است . يقق : شدت سفيدى . يأتلق : مىدرخشد . البصيص : درخشندگى .