محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
222
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
خطبه 148 هر آفتى را سببى است ! « كلّ واحد منهما يرجو الأمر له ، و يعطفه عليه ، دون صاحبه ، لا يمتّان إلى اللّه بحبل ، و لا يمدّان إليه بسبب . كلّ واحد منهما حامل ضبّ لصاحبه ، و عمّا قليل يكشف قناعه به ! و اللّه لئن أصابوا الّذي يريدون لينتزعنّ هذا نفس هذا ، و ليأتينّ هذا على هذا . قد قامت الفئة الباغية ، فأين المحتسبون ! فقد سنّت لهم السّنن ، و قدّم لهم الخبر . و لكلّ ضلّة علّة ، و لكلّ ناكث شبهة . و اللّه لا أكون كمستمع اللّدم ، يسمع النّاعي و يحضر الباكي ، ثمّ لا يعتبر ! » ترجمه هركدام از طلحه و زبير ، اميدوار است كه حكومت را به دست آورد و ديده به آن دوخته و رفيق خود را به حساب نمىآورد . آن دو ، نه رشتهاى الهى را چنگ زدند و نه با وسيلهاى به خدا روآوردند . هركدام با كينه ، رفيق خود را بر دوش مىكشد كه به زودى پرده از روى آن كنار خواهد رفت . به خدا سوگند اگر به آنچه مىخواهند برسند ، يكى جان ديگرى را مىگيرد و