مصران : منظور كوفه و بصره است . الكتيبة : به گروهى از سپاه گفته مىشود . أتقلقل : در حالت اضطراب و نگرانى حركت مىكنند . القدح : تير . الجفير : محل ذخيره كردن تيرهاى كمان . استحار : مضطرب و ناپايدار شد . الثّفال : پوستى كه زير آسياب پهن مىشود . حمّ : مقدر شد . قرّبت ركابى : مركب را براى سوار شدن نزديك كردم . شخصت عنكم : از نزد شما به سوى ديگرى رفتم . حيّادين : منحرف . روّاغين : در حال گذار از اين‌جا به آن‌جا . لا غناء : بيهوده و بدون سود . ساختار ادبى ما بالكم : مبتدا و خبر . أن أخرج : تأويل به مصدر مىرود و فاعل « ينبغى » است . لعمر اللّه : مبتدا است و خبر آن ( قسمى ) محذوف است . الرّأى : عطف بيان براى هذا است . طعّانين : حال براى مفعول « أطلبكم » است و كلمات پس از آن نيز چنين هستند .