محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
556
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
ساختار ادبى كالجاهل : خبر « إنّ » است . الحجّة أعظم : مبتدا و خبر است . عليه : جار و مجرور متعلق به « أعظم » است . ساير جار و مجرورهاى بعدى نيز مانند آن است . شرح و تفسير ( أفيضوا في ذكر اللّه فإنّه أحسن الذّكر ) با رويكرد به خداوند و تضرع در برابرش به درگاه وى توسل جوييد . در صورت حضور قلب و يقين خالصانه ، براى ياد خدا ، نمىتوان هيچ بهايى در نظر گرفت . خداوند مىفرمايد : « سخنان پاكيزه به سوى او بالا مىرود و كار شايسته به آن رفعت مىبخشد و كسانى كه با حيله و مكر كارهاى بد مىكنند عذابى سخت خواهند داشت و نيرنگشان خود تباه مىگردد . » « 1 » و نيز : « هيچ سخنى را به لفظ درنمىآورد مگر اين كه مراقبى آماده نزد او آن را ضبط مىكند . » « 2 » ( و ارغبوا فيما وعد المتّقين فإنّ وعده أصدق الوعد ) هر كس به خدا ايمان داشته باشد ، وعدههايش را نيز حق و راست مىداند . مقصود امام عليه السّلام از اين بند آن است كه احساس ايمان در دل مؤمن ژرفتر و عملش افزونتر گردد .
--> ( 1 ) . إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَ الَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَكْرُ أُولئِكَ هُوَ يَبُورُ ( فاطر / 35 : 10 ) . ( 2 ) . ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ ق / 50 : 18 .