محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
469
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
نمىكنند ايشان را از عذابى دردناك خبر ده . » « 1 » كمال پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در همه رفتار و عناصر شخصيتىاش همانند كمالش در بخشش بود . از اين روى خداوند ، خود بر اخلاق والاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گواهى داد : « و راستى كه تو را خويى والاست . » « 2 » ( فما احلولت لكم الدّنيا في لذّتها و لا تمكنتم من رضاع أخلافها إلّا من بعد ما صادفتموها جائلا خطامها قلقا وضينها ) اين بند خطاب به مسلمانان است و مىگويد كه محمد صلّى اللّه عليه و آله با رسالت كاملش و اخلاق نيكويش و جهاد پيوستهاش دنيا را فروتن شما ساخت و آن را زير پايتان نهاد ؛ ولى پس از او نيازمند رهبرى نيرومند و حكيم است كه افسارش را بهدست گيرد و به راه درست و استوار بگرداند و چنين رهبرى يافت نمىشود . بنابراين ، وضع شما در ارتباط با دنيايى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در اختيارتان نهاد ، همانند كسى است كه سوار بر شترى است و لگام آن را در دست ندارد و در نتيجه ، محكم و مطمئن بر آن ننشسته و هر لحظه امكان افتادنش هست . ( قد صار حرامها عند أقوام بمنزلة السّدر المخضود ) اين بند شرح و تفسير گمراهى و انحراف مردم است . آنان همانند شترى هستند كه چوپانش پنهان گشته است . حرام پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، دستيافتنى و آسان گرديد و مانعى براى رسيدن به آن نبود . همانند درخت سدرى كه خوار و تيغ نداشته باشد .
--> ( 1 ) . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْأَحْبارِ وَ الرُّهْبانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ توبه / 9 : 34 . ( 2 ) . وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ قلم / 68 : 4 .