خطبه 92 جز مرا بجوييد ! « دعوني و التمسوا غيري فإنّا مستقبلون أمرا له وجوه و ألوان لا تقوم له القلوب و لا تثبت عليه العقول و إنّ الآفاق قد أغامت و المحجّة قد تنكّرت و اعلموا أنّي إن أجبتكم ركبت بكم ما أعلم و لم اصغ إلى قول القائل و عتب العاتب و إن تركتموني فأنا كأحدكم و لعلّي أسمعكم و أطوعكم لمن ولّيتموه أمركم و أنا لكم وزيرا خير لكم منّي أميرا . » ترجمه مرا واگذاريد و ديگرى را به‌دست آريد ، زيرا ما به استقبال حوادث و امورى مىرويم كه رنگارنگ و فتنه‌آميز است و چهره‌هاى گوناگون دارد و دل‌ها بر اين بيعت ثابت و عقل‌ها بر اين پيمان استوار نمىماند . چهره افق حقيقت را ( در دوران خلافت سه خليفه ) ابرهاى تيره فساد گرفته و راه مستقيم حق ناشناخته ماند . آگاه باشيد ، اگر دعوت شما را بپذيرم ، بر اساس آن‌چه كه مىدانم با شما رفتار مىكنم و به گفتار اين و آن و سرزنش سرزنش كنندگان گوش فرانمىدهم . اگر مرا رها كنيد چون يكى از شما هستم كه شايد