محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

337

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

من غنيّها و فقيرها ثمّ قرن بسعتها عقابيل فاقتها و بسلامتها طوارق آفاتها و بفرج أفراحها غصص أتراحها و خلق الآجال فأطالها و قصّرها و قدّمها و أخّرها و وصل بالموت أسبابها و جعله خالجا لأشطانها و قاطعا لمرائر أقرانها . ( 28 ) » ترجمه هنگامى كه خدا زمين را آماده زندگى انسان ساخت و فرمان خود را صادر فرمود ، آدم عليه السّلام را از ميان مخلوقاتش برگزيد و او را نخستين و برترين مخلوق خود در زمين قرار داد . ابتدا آدم را در بهشت جاى داده و خوراكىهاى گوارا به او بخشيد و از آن‌چه كه او را منع كرد پرهيز داد و آگاهش ساخت كه اقدام بر آن ، نافرمانى بوده و مقام و ارزش او را به خطر خواهد افكند . امّا آدم عليه السّلام به آن‌چه نهى شد ، اقدام كرد و علم خداوند درباره او تحقّق يافت ، تا آن‌كه پس از توبه ، او را از بهشت به سوى زمين فرستاد تا با نسل خود زمين را آباد كند و بدين‌وسيله حجت را بر بندگان تمام كرد و پس از وفات آدم عليه السّلام زمين را از حجّت خالى نگذاشت و ميان فرزندان آدم عليه السّلام و خود ، پيوند شناسايى برقرار فرمود و قرن‌به‌قرن ، حجّت‌ها و دليل‌ها را بر زبان پيامبران برگزيده آسمانى و حاملان رسالت خويش جارى ساخت ، تا اينكه سلسله انبياء با پيامبر اسلام ، حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله به اتمام رسيد و بيان احكام و انذار و بشارت الهى به سرمنزل نهايى راه يافت . روزى انسان‌ها را اندازه‌گيرى و مقدّر فرمود ، گاهى كم و زمانى زياد و به تنگى و وسعت به‌گونه‌اى عادلانه تقسيم كرد تا هر كس را كه بخواهد با تنگى روزى يا وسعت آن بيازمايد و با شكر و صبر ، غنى و فقير را مورد