محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
334
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
آب زندگى باوجود آب پديد مىآيد و بدون آن از بين مىرود . آب مايه هستى و تنها عنصر آن و يا يكى از عناصر اساسى آن است . . . آب ، سه چهارم سطح كره زمين را مىپوشاند و درون زمين نيز آب هست و در جو نيز درون ابرها ، آب است و قله كوهها نيز در طول سال پوشيده از برف و يخ است و همچنين آب از گياهان و درختها تبخير مىشود . شرح و تفسير ( ثمّ لم يدع جرز الأرض الّتي تقصر مياه العيون عن روابيها و لا تجد جداول الأنهار ذريعة إلى بلوغها حتّى أنشأ لها ناشئة سحاب تحيي مواتها و تستخرج نباتها ) امام عليه السّلام در اين بند ، به اين مطلب اشاره مىكند كه آب چشمهها و رودخانهها بدون استفاده از ابزارها و وسايل پمپاژ كردن به زمينهاى بلند نمىرسد و مردم بهويژه در دورانهاى گذشته نمىتوانستند آب را به اين زمينها برسانند . از اين روى خداوند آب را از آسمان فرو فرستاد تا زمين را با آن زنده نگه دارد و گياهان و ميوهها برويد . ( ألّف غمامها بعد افتراق لمعه و تباين قزعه ) تكه ابرهاى كوچك و پراكنده بر بالاى زمين را گرد آورده و اگر چنين نشود ، قطره آبى از آنها فرو نمىريزد . ( حتّى إذا تمخّضت لجّة المزن فيه و التمع برقه في كففه ) آب در ابرها به حركت افتاده و اصطكاك ايجاد مىكند و برق پديد مىآيد . ( و لم ينم و ميضه في كنهور ربابه ) درخشندگى برق در بين ابرهاى سفيد و پربار خاموش نمىشود . ( أرسله سحّا متداركا ) پس از تراكم قطعات ابر و پيدايش برق باران بر زمين فرود مىآيد . ( قد أسفّ هيدبه ) ابرها به زمين نزديك مىشود . ( تمريه الجنوب درر أهاضيبه ) باد جنوب باران را از ابرها فرو مىفرستد و ابرها همانند