الفروج : جمع « الفرج » به شكاف بين دو چيز گويند . الفجاج : شكاف عريض و آشكار بين دو كوه . الزّجل : صدا را بلند كرد . حظائر القدس : اماكن پاك از آلودگى و « حظيرة القدس » به بهشت مىگويند . سترات : از ريشه « ستر » به معناى پوشيدن . السّرادقات : جمع « سرادق » به خيمه‌اى گويند كه روى حياط خانه كشيده مىشود . الرّجيج : اضطراب . تستكّ : لال مىشود . سبحات النور : طبقات و درجات و مراحل نور . الإخبات : خشوع و فروتنى . السّكينة : وقار و اطمينان . ذللا : آسان و در دسترس . التّماجيد : جمع « تمجيد » و به معناى گرامى داشتن . الموصرات : امور سنگين و گران . لم ترتحلهم : محمل بر آنها گذارده نمىشود . عقب : هم‌خانواده « تعاقب » و به معناى پشت سر هم آمدن دو چيز يا بيشتر مانند شب و روز گفته مىشود . معاقد اليقين : محكم ساختن يقين و استوارسازى آن جهت پرهيز از گسستن آن . الإحن : كينه‌ها .