محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

305

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

و سلّت حقائق الإيمان بينهم و بين معرفته و قطعهم الإيقان به إلى الوله إليه . ( 16 ) » ترجمه سپس خداوند سبحان براى سكونت بخشيدن در آسمان‌ها و آباد ساختن بالاترين قسمت از ملكوت خويش ، فرشتگانى شگفت آفريد و تمام شكاف‌ها و راه‌هاى گشاده آسمان‌ها را با فرشتگان پر كرد و فاصله جوّ آسمان را از آنها گستراند كه هم‌اكنون صداى تسبيح آنها فضاى آسمان‌ها را پر كرده ، در بارگاه قدس ، درون پرده‌هاى حجاب و صحنه‌هاى مجد و عظمت پروردگار ، طنين‌انداز است . در ما وراى آنها زلزله‌هايى است كه گوش‌ها را كر مىكند و شعاع‌هاى خيره كننده نور كه چشم‌ها را از ديدن بازمىدارد و ناچار خيره بر جاى خويش مىماند . خدا فرشتگان را در صورت‌هاى مختلف و اندازه‌هاى گوناگون آفريد و بال و پرهايى براى آنها قرار داد ، آنها كه همواره در تسبيح جلال و عزّت پروردگار به‌سر مىبرند و چيزى از شگفتىهاى آفرينش پديده‌ها را به خود نسبت نمىدهند و در آن‌چه از آفرينش پديده‌ها كه خاص خداست ، ادّعايى ندارند : « بلكه بندگانى بزرگوارند كه در سخن گفتن از او پيشى نمىگيرند و به فرمان الهى عمل مىكنند . » « 1 » خدا فرشتگان را امين وحى خود قرار داد و براى رساندن پيمان امر و نهى خود به پيامبران ، از آنها استفاده كرد و روانه زمين كرده ، آنها را از ترديد شبهات مصونيّت بخشيد كه هيچ كدام از فرشتگان از راه رضاى حق منحرف نمىگردند . آنها را از يارى

--> ( 1 ) . انبياء / 21 : 26 - 27 .