محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
272
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
نخست باشيد خوب است و اگر از گونه دوم هستيد بايد توبه كنيد و بخشش بخواهيد و پيش از حسابرسى طلب بخشش كند . ( و اعلموا أنّه من لم يعن على نفسه حتّى يكون له منها واعظ و زاجر لم يكن له من غيرها زاجر و لا واعظ ) منظور از نفس ، همان نفس اماره است كه بايد حق را بر آن چيره ساخت و از چيره شدن باطل بر او ، دورى كرد . نبايد نفس را در نداشتههايش گرامى داشت . منظور از « واعظ زاجر » درون نفس همان عقل سليم و يا وجدان بيدار است ؛ هرچه مىخواهى نامش را بگذار . عقل سليم همانى است كه نتايج و پيامدها را به درستى درك كرده و حوادث را پيش از وقوع برمبناى تجارب گذشته پيشبينى مىكند .