المهل : فرصت . المستعتب : كسى كه گلايه مىكند تا خوشنودى خويش را به‌دست آورد . سدف : جمع « سدفة » به معناى تاريكى است . الرّيب : جمع « ريبه » به معناى شك و تهمت . المضمار : زمان يا مكانى كه به اسبها غذا مىدهند تا فربه شوند . الرّويّة : به‌كار گرفتن انديشه . الارتياد : طلب خواسته‌ها . المضطرب : مكان يا زمان حركت . اقترف : انجام داد . عبّر : عبرتها را به گوشش رسانيد . و استظهر على فلان : بر او چيره شد . استظهر القرآن : قرآن را حفظ كرد . استظهر الزّاد : توشه اندوخت . الكنه : غايت . المعاد : از « إعادة » و در اين‌جا منظور آخرت است . الميعاد : وعده‌گاه . ساختار ادبى عباد مخلوقون : خبر و صفت آن و مبتدايش حذف شده است . اقتدارا ، اقتسارا : گفته شده كه تمييز و منصوب هستند . ليكن درست آن است كه مفعول مطلق نوعى است . مانند « سرت حسنا » . بنابراين معناى اين بند