( و لكلّ منهما بنون ) هر يك از دنيا و آخرت فرزندانى دارند . فرزندان دنيا كسانى هستند كه هرگونه خير و شرى ، و ضرر و زيانى را فقط در اين دنيا مىبينند و به دنياى ديگرى باور ندارند و بر اين عقيده‌اند كه هر راهى كه منتهى به منفعت و لذتهاى آنان باشد ، راه صحيح و سالمى است . اما فرزندان آخرت ، كسانى هستند كه به عالم غيب و آخرت ايمان دارند و عقيده دارند كه آخرت ماندگار است و دنيا رفتنى است و آخرت را به بهاى دنيا نمىفروشند و براى به دست آوردن هر دوى آن‌ها كوشش و تلاش مىكنند و مىگويند : « خداوندا ! در اين دنيا نيكى و در آخرت نيكى به ما بده و ما را از عذاب آتش در امان نگه‌دار . » « 1 » ( فكونوا من أبناء الآخرة ) وجود آخرت را درك كنيد و آن را در خود زنده نگه‌داريد و توشه‌اى براى آن روزتان بفرستيد و باور كنيد كه شما به آن دست خواهيد يافت . ( و لا تكونوا من أبناء الدنيا ) باور كنيد كه دنيا همه چيز شما نيست و پس از آن ، آخرتى وجود دارد و دنيا گذرى براى يك زندگى بهتر و ماندگارتر است . ( فإنّ كلّ ولد سيلحق بأبيه يوم القيامة ) برخى از شارحان نهج‌البلاغه در توضيح اين فقره به مشكل فراوان برخورده‌اند و سعى كرده‌اند كه شباهتى بين رستاخيز قيامت و بازگشت انسان به پدرش بيابند . اين تفسير دور از ذهن به نظر مىرسد . قيامت روز حق و واقعيّت و دادرسى بوده و روز حل و فصل مطابق با علم خداوند متعال كه هيچ چيزى از او پنهان نيست . خداى متعال انسان را به اعمال و نياتش ، و نه اظهاراتش مجازات مىكند . . . در اين دنيا بر

--> ( 1 ) . رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً بقره / 2 : 201 .