محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

488

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

آيا دينى نداريد كه شما را گرد آورد و يا غيرتى كه شما را به خشم وا دارد ؟ ! در ميان شما به پاخاسته ، فرياد مىكشم و عاجزانه از شما يارى مىخواهم ؛ اما به سخنان من گوش نمىسپاريد و فرمان مرا اطاعت نمىكنيد ، تا آن كه پيامدهاى ناگوار آشكار شد . نه با شما مىتوان انتقام خونى را گرفت ، و نه با كمك شما مىتوان به هدف رسيد . شما را به يارى برادرانتان مىخوانم ، مانند شترى كه از درد بنالد ، ناله و فرياد سر مىدهيد ، و يا همانند حيوانى كه پشت آن زخم باشد ، حركتى نمىكنيد . تنها گروه اندكى به سوى من آمدند كه آنها نيز ناتوان و مضطرب بودند ، « گويا آنها را به سوى مرگ مىكشانند ، و مرگ را با چشمانشان مىنگرند . » واژه‌شناسى منيت : گرفتار آمدم . الحميّه : از مصدر حمايت و به معناى غرور و مروت است . تحمشكم : شما را برانگيخته ، به خشم مىآورد و پيرامون يك هدف گرد مىآورد . مستصرخ : دادخواه . متغوّث : درخواست كننده يارى . تكشّف : آشكار شد . جرجر البعير : نعره‌اى از روى خشم و ناراحتى برآورد . الجمل الأسر : شترى كه مبتلا به نوعى بيمارى شده باشد . النّضو : شتر لاغر . الأدبر : شترى كه پشتش زخم شده باشد .