محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
456
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
انفراج الرأس : جداى سر از تن كه ديگر پس از آن ، درمان سودى ندارد . يعرق لحمه : گوشت تنش را مىخورد . يهشم عظمه : استخوانش را مىشكند . يفري جلده : پوستش را مىكند . جوانح : جمع « جانحة » به معناى پهلو است . مشرفيّة : نوعى شمشير . فراش الهام : استخوانهاى سست . تطيح : بر زمين مىافتد . فيء : بيت المال مسلمانان . ساختار ادبى أيم : مبتدا و خبر آن « قسمى » است كه هميشه حذف مىشود . أن لو : « أن » از نوع مشبهة بالفعل و در اين جا مخفف شده و اسم آن ، ضمير شأن محذوف است . لعظيم : خبر « إنّ امرأ » است . عجزه : فاعل « عظيم » است . ضعيف : خبر دوم براى « إنّ امرأ » است . ما : اسم موصول و فاعل « ضعيف » است . جوانح : نائب فاعل « ضمّت » است . أنا . . . ضرب : مبتدا و خبر و « ضرب » در اين جا به معناى « ضارب » است .