واژه‌شناسى العنود : كسى كه از راه راست منحرف شده است و در عرف به معناى سركش است . الكنود : كسى كه كفران نعمت كند . العتوّ : قساوت . القارعة : مصيبت . الكلالة : باز دارندگى . كلّ السيف : شمشير از نواختن باز نمىايستد . النّضيض : اندك . الوفر : ثروت . المصلت لسيفه : برافرازنده شمشير از نيام . المعلن : اظهار كننده . المجلب : گرد آورنده . الرّجل : جمع « راجل » به معناى پياده . أوبق : هلاك كننده‌تر . الحطام : متاع اندك زندگى دنيا . ينتهز : مىربايد . المقنب : نام گونه‌اى از اسب است . يفرعه : از او بالاتر مىرود . طامن : افتادگى كرد . الضئولة : سستى و حقارت . المراح : پناهگاه شبانه چهارپايان .