را دريافت ، گفت : « به خداى كعبه سوگند كه رستگار شدم . » « 1 » اين است على بن ابى طالب عليهما السّلام كه با خلافت و امارت خوشحال نمىشود ، هرچند به سوى او كشانده شود . ولى از ضربه‌اى زهرآگين و كشنده شادمان مىگردد ؛ چرا كه بهشت در پس آن قرار دارد : « خيرى كه در پى آن آتش باشد ، خير نخواهد بود ، و شرى كه در پى آن بهشت است ، شر نخواهد بود ، و هر نعمتى بىبهشت ناچيز است ، و هر بلايى بىجهنم ، عافيت است . » « 2 »

--> ( 1 ) . داستان ضربه ابن ملجم به صورت پراكنده در برخى از كتابهاى تاريخى و سيره آمده است . براى اطلاع بيشتر نك : تاريخ طبرى : 5 / 143 ؛ مقاتل الطالبيين : 29 و 47 ؛ طبقات ابن سعد : 3 / 35 ؛ انساب الاشراف : 2 / 289 و 299 و 524 ؛ مناقب ابن شهر آشوب : 3 / 311 ؛ تاريخ ابن عساكر : 3 / 367 ، خ 1424 ؛ الفتح الربانى : 23 / 163 ؛ ارجح المطالب : 651 ؛ ينابيع الموده : 164 ؛ كنز العمال : 13 / 697 . ( 2 ) . « ما خير بخير بعده النّار و ما شرّ بشرّ بعده الجنّة ، و كلّ نعيم دون الجنّة فهو محقور و كلّ بلاء دون النّار عافية » نهج‌البلاغه : قصار 386 .