محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
151
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
خواهيد شد ، در حالى كه خداوند هنوز مجاهدان از شما و صابران را مشخص نساخته است ؟ ! » « 1 » ( و أهبطه إلى داره البليّة و تناسل الذّريّة ) تناسل يا توليد مثل ، رفتارى غريزى و بسيار ساده و همچنين لذتبخش است ؛ ليكن نتيجهاى ناگوار به ويژه براى دوران معاصر در پى خواهد داشت . جا دارد در اين جا به نكتهاى اشاره شود كه آميزهاى از مزاح و حقيقت است . انديشمندى نكتهسنج درباره هبوط انسان بر زمين گفته است : آدم با قصد و تعمد از ميوه درخت ممنوع خورد ، چرا كه از زندگى مرفه و تهى از حوادث خسته شده بود . اكنون سختىها و دردهاى كار و تلاش را به جان مىخرد تا به آسايش و رفاه و زندگى آرام و بىحادثه دست يابد . . . مادامى كه انسان كارى براى انجام دادن ندارد ، چه نيازى به عضلات و توانايى و قابليت كار كردن است ؟ ! و آيا انسان به چيزى بيشتر از معدهاى كه پر شود و هضم كند و زبانى كه وراجى كند ، نيازمند است ؟ ! انسان و معصيت تمام اديان آسمانى بر اين باورند كه آدم به دستور خداوند در مورد اجتناب از درخت ممنوع پاىبند نماند . سرپيچى يا معصيت آدم ، باورهاى متفاوتى را درباره طبيعت انسان يا جنس بشرى پديد آورده است ؛ چه آن كه آدم نماينده و الگوى انسانها به شمار مىرود .
--> ( 1 ) . أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصَّابِرِينَ آل عمران / 3 : 142 .