« خدايا ! من صبح كردم ، در حالىكه تو را گواه مىگيرم و كافى است كه تو گواه باشى ، و ملائكه و حاملان عرش و ساكنان سماوات و زمين و انبيا و رسولان تو و صالحان از بندگانت و همهء خلق تو را گواه مىگيرم . پس تو برايم شهادت بده و كافى است كه تو شاهد باشى كه من گواهى مىدهم كه تو خداى يكتايى و شريكى براى تو نيست و همانا محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بنده و رسول تو است و هر معبودى ، از تحت عرش تو تا قعر زمين هفتم تو باطل و نابود است ، جز وجه كريم تو كه عزيزتر و كريم‌تر و جليل‌تر و بزرگ‌تر از آن است كه توصيف‌كنندگان كنه جلالش او را وصف كنند يا دل‌ها به كنه عظمتش هدايت شود . اى آن‌كه افتخار مدحش بالاتر از مدح مادحين است و آثار نيك حمدش بالاتر از وصف توصيف‌كنندگان است و بزرگى شأن او بالاتر از گفتار سخن‌گويان است ! بر محمد و آل محمد درود فرست و در حق من به‌جاى آور آنچه تو اهل آن هستى ، اى اهل تقوا و اهل مغفرت ! » . آن‌گاه مىگويى : سبحان اللّه كلّما سبّح اللّه شيء ، و كما يحبّ اللّه أن يسبّح ، و كما هو أهله و كما ينبغي لكرم وجهه و عزّ جلاله ، و الحمد للّه كلّما حمد اللّه شيء ، و كما يحبّ اللّه أن يحمد ، و كما هو أهله ، و كما ينبغي لكرم وجهه و عزّ جلاله ، و