و بعد از كلمات فرج مىگويى : اللّهمّ اغفر لنا و ارحمنا ، و عافنا و اعف عنّا في الدّنيا و الآخرة ، إنّك على كلّ شيء قدير . « خدايا ! ما را بيامرز و رحمت نما و به ما عافيت عطا كن و در دنيا و آخرت مورد عفومان قرار ده . همانا تو بر هر چيزى توانايى » . سپس مىگويى : اللّهمّ إليك شخصت الأبصار ، و نقلت الأقدام ، و رفعت الأيدي ، و مدّت الأعناق ، و أنت دعيت بالألسن ، و إليك سرّهم و نجواهم في الأعمال ، ربّنا افتح بيننا و بين قومنا بالحقّ ، و أنت خير الفاتحين . اللّهمّ إنّا نشكوا إليك فقد نبيّنا ، و غيبة إمامنا ، و قلّة عددنا ، و كثرة عدوّنا ، و تظاهر الأعداء علينا و وقوع الفتن بنا ، ففرّج ذلك اللّهمّ بعدل تظهره ، و إمام حقّ نعرفه ، إله الحقّ آمين ربّ العالمين . « خدايا ! چشم‌ها به سوى تو خيره شده و گام‌ها به سوى تو برداشته شده و دست‌ها به سوى تو برداشته و گردن‌ها به سوى تو كشيده شده است و تو با زبان‌ها خوانده مىشوى و پنهان و نجواى مردم در اعمال به سوى تو باشد . اى پروردگار ما ! ميان ما و قوم ما به حق راه بگشاى و تو بهترين گشايندگانى . خدايا ! به تو از فقدان پيامبرمان و غيبت امام‌مان و كمى عددمان و زيادى دشمنان‌مان و همدستى