آنها عليه ما و روى آوردن فتنه‌ها به ما شكوه مىكنيم ، پس خدايا ! با عدالتى كه تو آن را آشكار مىكنى و امام حقى كه ما آن را مىشناسيم ، « 1 » اين گرفتارىها را بر طرف فرما اى خداى حق ! اجابت كن اى پروردگار عالميان ! » . بعد مىگويى : اللّهمّ من كان أصبح و أمسى و له ثقة أو رجاء غيرك ، فأنت ثقتي و رجائي ، يا أجود من سئل ، و يا ارحم من استرحم ، ارحم ضعفي و مسكنتي و قلّة حيلتي ، و امنن عليّ بالجنّة ، و فكّ رقبتي من النّار ، و عافني في نفسي و في جميع اموري ، برحمتك يا أرحم الرّاحمين . « خدايا ! كيست كه صبح و شام كند و اعتماد يا اميد به غير تو داشته باشد ؟ پس تو مورد اطمينان و اميد منى اى بخشنده‌ترين كسى كه از او سؤال شود و اى رحم كننده‌ترين كسى كه از او طلب رحم شود ! به ناتوانى و بيچارگى و كمى چاره‌ام رحم كن و با بهشت بر من منت گذار و از آتش رهايىام بخش و از نظر بدنى و در همهء امورم مرا عافيت عطا كن به رحمتت ، اى رحم كننده‌ترين رحم‌كنندگان ! » .

--> ( 1 ) - منظور از معرفت و شناخت امام مشاهده يا شناخت مكان اوست كه دسترسى به او ممكن باشد ، و گرنه آن حضرت براى شيعيانش به كامل‌ترين شكل شناخته شده است . مؤلف .