كنى ، ايمنش گردانى . خدايا ! تو به من نعمت دادى و من شكر نكردم و آزمايشم نمودى و صبر ننمودم ، پس ناتوانىام از سپاس تو آرزومند فضل تو را محروم نكرد و عجزم از شكيبايى بر بلا از بر طرف كردن سختى و نزول رحمت تو منع ننمود . پس اى آن‌كه با كمى صبرم بر بلا عافيتم دادى و با كمى سپاسم نعمتم عطا كردى ! از تو مىخواهم افزون بر اين از فضلت و الهام سپاسگزارىات و برخوردارى از نعمت‌هايت را در كامل‌ترين عافيت و تمام‌ترين نعمت ، همانا تو بر هرچيز توانايى . بارالها ! مرا از دست خودت رها مكن و تركم منما كه با دشمن تو و دشمن خودم روبه‌رو شوم ، و لطف‌هاى پنهانى و كفايت جميلت را انيس من گردان . اين است جايگاه كسى كه به تو پناه آورده و به بخشش تو روى آورده و به عز جلال تو پناهنده شده و نشانه‌هاى قدرت تو را ديده است ، پس آثار رحمت خود را به او بنمايان . بار خدايا ! مرا ولايتى عطا كن كه به سبب آن از غير آن بىنيازم گردانى و مرا عطيه‌اى عطا كن كه با آن محتاج به غير تو نباشم ، و اين دور از ولايت تو نباشد و امرى غير متعارف از عطاى تو نباشد ، از سقوط حفظ كن و از فروافتادن ، دست‌گير و از گناه درگذر و توبه را بپذير و بر خطا ترحم كن و از هلاكت نجات ده و از لغزش چشم‌پوش اى منتهاى خواسته و اى