باشد و منى زن به تنهايى منعقد ، بلكه به اين معنا كه قوهء عاقدهء منى مرد قويتر و نيز قوهء منعقدهء منى زن اقوى است و الا امكان اين‌كه جنسى واحد را پديد آورند ، نبود و منى مرد در صورتى منعقد مىشد كه بخشى از مولود باشد . در اين حال اگر مزاج ذكورى زن نيز قوى باشد ، چنان‌چه در زن‌هاى شريفة النفس قوى وجود دارد ، و مزاج كبدى ايشان بسيار گرم است ، اگر « منى » كليهء راست ايشان كه در قدرت عقد چون منى مرد است با منى كليهء چپ ايشان كه « منى » منعقده است ، در رحم مجتمع شوند ، در اين‌گاه نطفه بسته و مولودى خلق خواهد شد . به خصوص اگر نفس به روح قدسى تأييد و تقويت شده باشد ، اتصالى آن به طبيعت سرايت كرده و باعث تغيير مزاج شده ، و با مدد روحانى در كاركرد تقويت شده ، باعث بر كارهايى مىشود كه در قياس نگنجد . 935 - وعدهء دنيا از جمله كلام « عبد اللّه بن معتز » است : وعدهء دنيا متلبّس به لباس خلف و بقاى او ، به تلف است . بسا نائم در طلب دنيا نبوده و دنيا ايشان را بيدار كرده و بسا بوده‌اند كه در طلب دنيا بوده‌اند و دنيا ايشان را مخالفت نموده تا اين‌كه از خواب اجل بيدار و به مكر و احتيال آن خبردار شده كه دنيا ايشان را در خاك منزل كرده و فلك فرزين رفتار ، از اسب حياتشان پياده ساخته جسم از حركت و قوا از عمل مانده و جمال بهجت ايشان از صفا افتاده . در تحت خاك ، خاك و در خانهء هولناك ساكن شده‌اند كه از سنگ مفردش است . ايّام ذكر ايشان را در صفحهء گيتى سترده و چشم‌ها ديدن ايشان را فراموش كرده‌اند . 936 - گذر عمر از سخن بزرگان : اگر عمر خويش در گرد آوردن بگذرانى ، كى به خوردن خواهى پرداخت ؟ 937 - غفلت از ساقى در يكى از تواريخ معتبره مذكور است : روزى مأمون مجلس شراب آراسته ، « يحيى بن اكثم » و « عبد اللّه بن طاهر » نيز حاضر بودند . ساقى را گفت كه « يحيى برمكى » را به پياله‌هاى سرشار مست و از عقل و هوش باز دارند . ايشان نيز بر وفق فرموده عمل و سكر را به حكم تفريط مى چنان بر طبيعت او مستولى ساختند كه