ششم : تحقيق نمودن قبله . و از اين شش چيز دو چيز اوّل در باب اوّل اين كتاب به‌تفصيل مذكور شد ، و چهارِ باقى در چهار مبحث مذكور مىشود . مبحث اوّل در بيان پوشيدن عورت : و آن در نماز واجب است [ 1 ] خواه كسى باشد كه نگاه كند و خواه نباشد ، و خواه نگاه‌كننده محرم باشد - مثل زن و كنيز اين‌كس - و خواه نامحرم ، پس اگر شخصى در خانهء تاريك خالى نماز گزارد و عورت خود را نپوشد نماز او باطل است . و برمرد همين پوشيدن قُبُل و دُبُر و خُصيه واجب است [ 2 ] . امّا بر زن واجب است پوشيدن كلّ بدن غير رو و كف دستها و قدمها [ 3 ] . امّا اگر زن بنده « 1 » باشد پوشيدن سر و مو براو واجب نيست . و به رختى كه بر آن نماز گزارند بيست و هفت امر متعلّق است : پنج امر واجب ، و هفت امر سنّت ، و پانزده امر مكروه . امّا پنج امر واجب : اوّل : غصبى نباشد . دوم : حرير محض نباشد كه نماز مرد در حرير محض جايز نيست . و شيخ ابن بابويه برآن است كه زن را نيز در حرير محض نماز جايز نيست « 2 » . امّا اين قول ضعيف است . و جايز است مردان را حرير پوشيدن به‌واسطهء ضرورت مثل سرما يا دفع شپش [ 4 ] و در

--> [ 1 ] - غير از نماز ميّت ، اگرچه احوط است . ( خراسانى ) [ 2 ] احوط پوشاندن ميان دُبر و خصيه است نيز . ( كوهكمره‌اى ) [ 3 ] احوط بر او پوشانيدن باطن پاها است . ( خراسانى ) * بدون فرق ما بين ظاهر و باطن آنها ، اگرچه در باطن قدمين بعضى احتياط كرده‌اند . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) * احوط تستّر باطن قدمين است . ( صدر ) * احوط پوشاندن باطن قدمها است . ( كوهكمره‌اى ) [ 4 ] اگر به مقدار از زمان نماز نيز مدخليّت در دفع آن داشته باشد . ( صدر ) ( 1 ) بَرْده . ( 2 ) من لا يحضره الفقيه ج 1 : 263 ، حديث 811 .