هفتم آنكه : اگر برشخصى رجم و جلد واجب شود اوّل او را تازيانه بزنند آنگاه رجم كنند . هشتم آنكه : در سنگسار كردن زن را تا سينه و مرد را تا كمر در زمين پنهان كنند ، و بعضى از مجتهدين اين را سنّت [ 1 ] مىدانند « 1 » . و اگر بعد از آنكه ايشان را در زمين پنهان كرده باشند بگريزند پس اگر ثبوت آن به گواه شده ايشان را برگردانند ، و اگر به اقرار آن ثابت شده اگر سنگ براو خورده برگردانيدن او لازم [ 2 ] نيست . نهم آنكه : زانى را برهنه كرده سنگسار كنند برقول بعضى ، و بعضى گفته‌اند به‌طريقى كه در حالت زنا كردن بوده بزنند . دهم : پوشيدن عورتين مرد واجب است ، و زن را با رخت بزنند . يازدهم : سخت [ 3 ] زدن تازيانه ، و بعضى ميانه گفته‌اند . دوازدهم : اجتناب كردن از زدن تازيانه بر سر و رو و فرج ايشان . امّا پنج امر حرام : اوّل : اهمال كردن در دفن كسى كه او را سنگسار كرده باشند . دوم : اقامت حَدِّ غيرقتل برزنى كه بيمار باشد [ 4 ] و اميد نيك شدن او باشد يا زنى كه نفاس يا استحاضه داشته باشند ، چه اين هردو بيمارند تا آنكه بهتر شوند ، و اگر مصلحتى تقاضا كند كه اقامت حدّ بايد نمود حَدِّ ضغث بايد زد چنانچه مذكور شد . سوم : اقامت حدّ بر زنى كه حامله باشد تا آنكه بزايد و طفل او مستغنى از او شود اگر كسى نباشد كه محافظت او كند و شير دهد . چهارم : اقامت حدّ در حرم كعبه كسى را كه ملتجى به حرم كعبه شده باشد .

--> [ 1 ] - قول به وجوب احوط است . ( تويسركانى ) [ 2 ] بلكه جايز نيست ، و اگر سنگ بر او نخورده نيز احوط عدم ردّ است . ( يزدى ) [ 3 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) [ 4 ] و همچنين مرد بيمار . ( يزدى ) ( 1 ) شهيد ثانى ، مسالك 14 : 383 و 384 .