دوازدهم : « الْحَمدُللَّهِ » مكرّر گفتن در اثناى طعام خوردن . سيزدهم : بعد از فارغ شدن از طعام اين دعا خواندن : « الْحَمْدُللَّهِ الَّذيْ اطْعَمَنا فيْ جائِعيْنَ وَسَقانا فىْ ظَمْآنيْنَ وَكَسانا فيْ عاريْنَ وَايَّدَنا وَانْعَم عَلَيْنا الحَمْدُللَّهِ الَّذيْ يُطْعِمُ وَلا يُطْعَمْ وَيُجيْرُ وَلا يُجارُ عَلَيْه وَيَسْتَغْنيْ وَيَفْتَقِرُ الَيْهِ [ وَهَدانا فيْ ضآليْنَ وَحَمَلَنا فى راجِليْنَ وَاوانا فيْ ضاحيْنَ وَاخْدَمَنا فيْ عانيْنَ وَفَضَّلْنا عَلى كَثيْرٍ مِنَ الْعالَميْنَ ] « 1 » » . چهاردهم : هردو دست را شستن و اگرچه به يكى طعام خورده باشد . پانزدهم : هردو دست بعد از شستن به ابروهاى خود ماليدن ، چه در حديث اهل‌بيت عليهم السلام آمده كه : كلف « 2 » را از روى زايل مىگرداند « 3 » . شانزدهم : آبهايى كه از دست شستن بهم مىرسد در ظرفى جمع كردن . هفدهم : در وقت دست شستن پيش از طعام اوّل صاحب طعام دستهاى خود را شستن ، آنگاه كسى كه در دست راست او نشسته باشد . و در دست شستن بعد از طعام ابتدا به كسى كنند كه در جانب دست چپ صاحب طعام نشسته باشد ، آنگاه آخر از همه صاحب طعام دستهاى خود را بشويد . و در بعضى احاديث واقع شده كه : در دست شستن ابتدا به كسى كنند كه در جانب راست در خانه نشسته باشد خواه آزاد باشد و خواه بنده « 4 » . هجدهم آنكه : اوّل صاحب طعام شروع در طعام خوردن كند . نوزدهم آنكه : صاحب طعام بعد از همه دست از طعام خوردن بكشد . بيستم : دعا كردن جهت صاحب طعام به‌طريقى كه از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم منقول است كه آن حضرت بعد از طعام به صاحب طعام مىگفته‌اند : « اطَعَمَ عِنْدَكُمُ الصَّآئِمُوْنَ ، وَاكَلَ طَعامَكُمُ الْابْرارُ ، وَصَلَّتْ عَلَيْكُمْ الْمَلائِكَةُ الْاخْيارُ » « 5 » .

--> ( 1 ) مقدارى كه در بين علامت قرار داده‌ايم در بيشتر نسخه‌ها نيست . ( 2 ) كَلَف : لكّه‌اى كه در صورت انسان پديد آيد . ( 3 ) كافى 6 : 291 ، حديث 4 . وسائل 24 : 345 ، حديث 1 . ( 4 ) كافى 6 : 290 ، حديث 1 . وسائل 24 : 339 ، حديث 1 . ( 5 ) كافى 6 : 294 ، حديث 10 . وسائل 24 : 357 ، حديث 2 .